De persoon achter de cijfers: wat je HbA1c niet vertelt (DT2)
Wanneer je leeft met type 2 diabetes, draait veel rond cijfers.
Je HbA1c.
Je nuchtere bloedsuiker.
Je gewicht.
Tijdens controles wordt vaak eerst naar die waarden gekeken. Dat is logisch — ze geven belangrijke medische informatie.
Maar ze vertellen niet het volledige verhaal.
Wat meet HbA1c — en wat niet?
HbA1c geeft een gemiddelde weer van je bloedsuiker over de voorbije 2 à 3 maanden.
Het is een nuttige parameter om evolutie op te volgen.
Wat het níét meet:
hoeveel moeite het kost om je waarden stabiel te houden
hoeveel stress je ervaart
hoe je slaapt
hoe je relatie met voeding eruitziet
hoe haalbaar je huidige aanpak is
Een cijfer toont een resultaat.
Het toont niet de omstandigheden waarin dat resultaat tot stand kwam.
Cijfers zonder context
Veel mensen met type 2 diabetes ervaren druk rond hun waarden.
Wanneer het HbA1c stijgt, ontstaat er snel het gevoel dat ze “niet genoeg hun best doen”.
Maar bloedsuiker wordt beïnvloed door veel meer dan alleen voeding.
Denk aan:
chronische stress (cortisol verhoogt bloedsuiker en vermindert insulinegevoeligheid)
slaaptekort
weinig spiermassa of weinig beweging
emotioneel of vermoeidheidsgerelateerd eten
langdurige mentale overbelasting
Wanneer we alleen naar cijfers kijken, missen we die context.
Waarom extreme diëten zelden de oplossing zijn
Bij een hoger HbA1c grijpen veel mensen naar een strenger dieet.
Zeer laag in koolhydraten.
Sterk beperkend.
Alles-of-niets.
Op korte termijn kunnen zulke diëten soms effect hebben.
Maar op lange termijn blijken ze vaak moeilijk vol te houden.
Waarom?
Ze vragen veel mentale energie.
Ze passen niet altijd in een sociaal leven.
Ze kunnen leiden tot frustratie of controleverlies.
Ze versterken het idee dat je “perfect” moet zijn.
Wanneer een aanpak niet duurzaam is, ontstaat er vroeg of laat terugval.
En dat zorgt opnieuw voor schuldgevoel en demotivatie.
Duurzame verbetering vraagt geen extremen.
Ze vraagt haalbare aanpassingen die je kan integreren in je dagelijkse leven.
De persoon achter de diabetes
Type 2 diabetes ontwikkelt zich niet los van je leven.
Er is werkdruk.
Er zijn zorgen.
Er is vermoeidheid.
Er zijn gewoontes die over jaren gegroeid zijn.
Begeleiding die enkel focust op “wat mag je eten?” of “hoe krijgen we dit cijfer omlaag?” is vaak te beperkt.
Echte vooruitgang ontstaat wanneer we ook kijken naar:
wat energie kost
wat stress veroorzaakt
waar motivatie blokkeert
wat realistisch haalbaar is
Wanneer de aanpak afgestemd is op de persoon, worden veranderingen stabieler en beter vol te houden.
Van cijfergericht naar persoonsgericht
Het doel is niet om cijfers te negeren.
Ze blijven belangrijk.
Maar ze mogen niet het enige referentiepunt zijn.
Door aandacht te hebben voor stress, slaap, beweging, gedrag en motivatie, ontstaat er vaak meer stabiliteit — zonder dat het voelt als een constante strijd.
Want achter elk HbA1c zit een mens met een lichaam dat reageert op veel meer dan voeding alleen.
En daar begint duurzame begeleiding.
